De heer Boekel 100 jaar

  • Geplaatst door Cynthia
  • Op 16 december 2019

Feest in De Nieuwpoort, de heer Boekel is 100 jaar

Stichting NiKo - de 100jarige heer Boekel met Jenny PloegOp zaterdag 14 december was het groot feest bij Stichting NiKo, want de heer Boekel werd 100 jaar. Vanuit de gemeente Alkmaar kwam wethouder Paul Verbruggen, tevens locoburgemeester, langs om de heer Boekel te feliciteren met deze mijlpaal en bloemen te overhandigen. Vandaag, maandag 16 december, ging Jenny Ploeg nog even op visite om vanuit Stichting NiKo namens alle zorgvragers en medewerkers een prachtige bos bloemen te geven aan de heer Boekel. Op de vraag of het feestje afgelopen zaterdag beneden was gevierd, kwam een stellig antwoord. Dochter Marjo vertelt: “Nee, dat past niet. Wij zijn met tien kinderen en dan met alle kleinkinderen en achterkleinkinderen erbij telt onze familie al ongeveer 98 mensen” haar broer die er ook bij aanwezig is vertelt dat daar ook nog wel eens iemand bij komt. Misschien telt de familie binnenkort ook wel 100 familieleden. Van heinde en ver zijn familieleden overgekomen om deze mijlpaal met de heer Boekel te vieren.

Jenny vraagt hoe lang meneer al bij Stichting NiKo woont. De heer Boekel is samen met zijn vrouw in mei 2018 in De Kooimeer komen wonen, daarvoor kregen zij ook al thuiszorg. Sinds eind oktober 2018 wonen zij in De Nieuwpoort. Mevrouw Boekel is helaas in maart overleden. Meneer mist haar natuurlijk enorm. Zij waren 73 jaar getrouwd geweest en hebben hun platina huwelijksverjaardag nog mee mogen maken. Dat is wel heel speciaal.

We overpeinzen met z’n allen hoeveel meneer wel niet heeft meegemaakt in die 100 jaar dat hij hier op aarde is. Dat is enorm veel! De heer Boekel heeft een veelbewogen leven achter de rug. Marjo vertelt in een notendop de geschiedenis van haar vader. Hij is op het seminarie begonnen, maar kwam erachter dat dat toch niet goed bij hem pastte. Toen brak de oorlog aan en vluchtte hij naar Wenen waar een pleegzus woonde, hij kon bij haar wonen. In Wenen ontmoette hij zijn liefde, de moeder van Marjo. Zij zijn daar door een Nederlandse pater getrouwd. Na de oorlog konden zij niet in Wenen blijven, zij moesten het land uit. De heer en mevrouw Boekel zijn naar Nederland afgereisd met niet meer dan een koffer en een kind onderweg. Het was een barre reis die drie maanden duurde. Onderweg heeft mevrouw Boekel nog buiktyfus opgelopen. Gelukkig is alles goed gegaan en zijn zij bij de moeder van de heer Boekel in Heerhugowaard aangekomen en is hun eerste kind in Nederland geboren. De eerste van tien. De heer Boekel vond een baan bij de ABN AMRO bank, toen heette dat nog de Nederlandsche Handelsmaatschappij. Hij is vervroegd met pensioen gegaan. Er kwamen allerlei veranderingen aan, waar de computer er een van was. Maar de heer Boekel zal vele veranderingen hebben meegemaakt in zijn leven. Daar ben ik van overtuigd.

Onder de indruk van het leven van de heer Boekel en alles wat hij en zijn vrouw hebben meegemaakt, sluiten wij het bezoek af. Maar in het voorjaar komt nog een speciaal moment. Dan wordt er ter ere van de 100e verjaardag van de heer Boekel een boom geplant in de tuin van Stichting NiKo en er komt een bordje bij te staan. Want met de winter voor de deur is het nu geen goed moment daarvoor. Wij gaan het met onze tuinman regelen en zullen er tegen die tijd een feestelijk moment van maken met de heer Boekel en familieleden. Dat is een mooi vooruitzicht!

2 Reacties

Margriet Groot-Boekel
Hallo Cynthia, Ik vind het heel erg leuk om dit te lezen over de verjaardag van mijn vader, die zaterdag 100 jaar is geworden. Het was ook wel een heel bijzondere dag, het samen zijn met vader en de hele familie. Leuk ook dat er zoveel aandacht en bezoek voor mijn vader is geweest vanuit de afdeling waar mijn vader woont en door de Stichting NIKO. Wat een prachtig boeket heeft mijn vader maandag nog gekregen. Wat een mooi idee om een boom te planten ter ere van de 100e verjaardag van mijn vader. Wenen heeft een grote rol gespeeld in het leven van mijn ouders, zoals hierboven vermeld. In de Volksgarten in Wenen staan heel veel rozenstruiken, die daar ook geplant zijn, op bijzondere momenten voor vele mensen. In mei en juni is het daar prachtig als er zoveel rozen bloeien. In mijn vader leeft nog steeds het verlangen om naar Wenen te gaan. Enige tijd geleden trad er een koor uit Abbekerk-Westfriesland op in de Nieuwpoort daar ben ik met mijn vader geweest. Daar werden naast verschillende andere liederen ook operette liederen gezongen. Maar toen er een lied werd gezongen over het verlangen naar Wenen toen veerde mijn vader helemaal op. Zijn handen kwamen omhoog en hij klapte enthousiast. Dit was voor mij ook een ontroerend moment. Cynthia dank je wel voor dit mooi geschreven stukje en de foto's. Een hartelijke groet, Margriet Groot-Boekel
    Cynthia
    Beste Margriet, Wat ontzettend mooi om te lezen zeg! Ik heb het met veel plezier geschreven hoor, het was erg boeiend om de verhalen te horen. Mooi ook dat muziek zoveel positiefs teweeg kan brengen hè? Bij Stichting NiKo is het een traditie om een boom te planten ter ere van de 100e verjaardag van een zorgvrager. Het komt niet heel vaak voor is mij verteld. Maar in de 1,5 jaar dat ik hier nu werk, is dit de 3e keer dat ik het mee mag vieren. Hoe bijzonder is dat! Hartelijke groet, Cynthia

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *